၂ဝ၁ဝ ပြည့်နှစ် မေလ(၁၆)ရက်နေ့ ည ၇ နာရီ ဝန်းကျင်မှာ သောကြာကြယ်ဟာလကို ဖောက်လို့ ဖြတ်သန်းခဲ့တယ်။ လူတစ်စု လူတချို့က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေကြတယ်။ ည ၈ နာရီနဲ့ ၉ နာရီ ဝန်း ကျင်မှာ သောကြာကြယ်နဲ့ လတို့ရဲ့ ဓာတ်ပုံတွေ သတင်းတွေကို ပုံသဏ္ဍာန် အမျိုးမျိုးနဲ့ အင်တာနက်ပေါ် မှာ တွေ့မြင်နေရတယ်။ အဲဒီအချိန်က အနုပညာကြယ်တစ်ပွင့် အဝေးကို ထွက်ခွာသွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်မိ ခဲ့ဘူး။ ည ၁ဝ နာရီမှာ တယ်လီဖုန်းသံက ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် အော်မြည်လိုက်တယ်။ အော်မြည် လိုက်တဲ့ တယ်လီဖုန်းအသံနဲ့အတူ အနုပညာရှင် သုမောင် ကွယ်လွန်ပြီဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ ဆရာ သုမောင်ကွယ်လွန်ခြင်းနဲ့အတူ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ဖြစ်ရပ်တွေက သူသုံးနှုန်းလေ့ရှိသလို တမင်္ဂလာ(တမင်တကာ)…
Tag: Essay | အက်ဆေး
ထွေသူ၏ မှတ်စု
၁။
ကျွန်တော် ရူးနေတယ်။ “ကျွန်တော် အရူးဗျ”
“မင်း မရူးပါဘူးကွာ” “ရူးတယ်ဗျာ”
ငယ်ဘဝ ငယ်အိပ်မက် ငယ်အတွေး
၂၀၁၀ ပြည့်နှစ်၊ ဇူလိုင်လ။
သောကတွေ ကင်းဝေး ခဲ့ဖူးတဲ့ ဘ၀။ အိပ်မက် လှလှလေး တွေကို မွေးဖွားနေတဲ့ ဘ၀။ ချစ်စရာ ကလေးငယ် အဖြစ် ပြေးလွှားနေတဲ့ ဘ၀။ စားချိန် သောက်ချိန်မှာ ထမင်းပူပူ ဟင်းပူပူတွေ